2016: Waarom ging je zo snel??



Ach 2016,

ik herinnerde mij weer waarom ik zoveel kookte/bakte tijdens mijn studietijd, het is zo ontzettend ont-stressend. Het was een lekker jaar en ook een stuk ongezonder dan het jaar ervoor. Ik herontdekte mijn liefde voor chocolade en vergat mijn liefde voor fruit en havermout een beetje. Ik at veel hetzelfde en ging opeens vaker comfort-food eten. Ik zat in een fase waarin ik ging koken naar wat ik dacht dat anderen lekker zouden vinden (nogmaals recepten facebook groepen zijn een gevaar voor kookbloggers!). Door de halalisering van de fastfood ging ik opeens aan de fastfood! Ik at meer vlees en voelde mij daar niet altijd zo vrolijk over (hoeveel dieren kun je op in 1 jaar?). Ik keek teveel naar kokende mensen waardoor ik al verzadigd was voor ik zelf aan de slag ging. Ik deed veel moeite voor een paar boeken over eten om vervolgens geen tijd te hebben ze goed door te nemen.


Het is gewoon echt 1 januari 2017 en het voelt alsof 2016 is voorbijgevlogen. Maar aan de andere kant is er ook genoeg geweest waar ik met plezier aan terugdenk Ik wist weer waarom ik zoveel van salades hou en hoeveel ik daarmee (nog) kan spelen. Ik las meer (kook)boeken, ontdekte meer over de geschiedenis van onze voedsel en mijn Frans is daardoor beter aan het worden. But still need to work on that. Ik at heel veel humus en heb ondertussen mijn familie ook gehumusineerd. Ik ontdekte ontzettend leuke chefs uit Nederland, Marokko en het Midden-Oosten en vroeg mij af hoeveel ik moet sparen om bij hen allemaal te kunnen gaan eten. Ik kreeg weer een aantal eet- herinneringen erbij die ik echt nooit wil vergeten. Ik deelde recepten via social media, recepten waar ik niet per se over wilde bloggen en dat voelde eigenlijk ook heel fijn. Ik kreeg zoveel lieve vragen, tips, complimenten en opmerkingen van vrienden (volgers klinkt zo eng) via mail, messenger en instagram dat ik bijna naast mijn schoenen ging lopen. Maar dat doen we niet want er staat een nieuw jaar voor de deur, nog zoveel dagen om te koken en te eten. Zoveel tijd om eindelijk eens wat meer te gaan koken van mijn ideeënlijstjes. En ook tijd om eindelijk eens aan een nieuwe website te werken, het domein is er al nu nog de site.

Dus wat gaan we doen in 2017?
Gewoon weer koken en eten. Meer vegetarisch, meer mezelf uitdagen, meer puurheid, meer kleur en vooral meer liefde voor eten, mezelf en anderen.



Mijn favorieten van het afgelopen jaar:

Van links naar rechts: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7
Jullie favorieten:


Met de klok mee: 1, 2, 3, 4, 5 


Insha' allah (als god het wil) zullen we nog veel lekkers samen delen.




Fudgy griesmeelkoek (besboussa met gecondenseerde melk)






Dan heb je een recept, tik je alles uit en blijft dan veel te lang dubben over de titel. Hoe moet ik het nou noemen? Het is eigenlijk geen klassieke basboussa ook al is het gemaakt van griesmeel. Mensen die een basboussa verwachten zullen boos in het eindresultaat happen. Of misschien moet ik het een oven harcha noemen, maar harcha is meer iets dat in de richting van brood gaat dan in de richting van taart? Het heeft eigenlijk ook iets weg van boterkoek maar het is zoeter en met meer structuur. Boterkoek liefhebbers zullen zich daarom bedrogen voelen. Het is ook geen cake of taart eigenlijk, daar is het te stevig voor. Door de gecondenseerde melk krijgt het een fudge smaakje, maar het is geen fudge.  Maar wat is het dan wel?

Hoe dan ook.
Na het recept meerdere malen uitgeprobeerd te hebben met veranderende ingrediënten besefte ik dat ik het alleen maar slechter maakte in plaats van beter. Dus hier een recept met veel boter, veel griesmeel en veel gecondenseerde melk. Laten we het daarom maar houden op een Fudgy-griesmeelkoek. Wie iets beters kan bedenken mag het zeggen.

Ingemaakte sinaasappel.


    Soms heb ik een gerecht in gedachten maar mist het iets, een ingrediënt die zorgt voor een wow effect. Vaak kan ik dit effect wel krijgen door het gebruik van een bepaalde kruid of een beetje citroensap. Maar soms ook niet.
    Ergens in maart bedacht ik mij dat wanneer je een citroen kan inleggen je dat ook wel kan met andere citrusvruchten. De 1ste poging met letterlijk 1 sinaasappel was goed, het smaakte prima in een tajine. Paar maanden later kwam de 2de poging (nu met een perssinaasappel) met wat kaneel, kardemon en korianderzaad. Maar deze combinatie combineerde niet helemaal met de tajine die ik in gedachten had. Daarna kwam de ramadan, vakantie en vervolgens vergat ik het allemaal een beetje. En dan komt het moment dat je een bepaald gerecht wilt maken en je hebt geen ingemaakte sinaasappel.
    Dus moet ik weer een potje maken en kan ik pas over minimaal een maand het recept gaan maken en posten. Waarom ik dit dan nu post en niet pas als ik de recepten online zet? Je moet nu eenmaal wachten als je fruit inmaakt, dat is niet een kwestie van dagen maar eerder van weken en maanden. En al helemaal als je zoals  bij onderstaand recept geen extra hulpmiddelen/technieken gebruikt om het proces te versnellen.
     Ik denk en verwacht dat er onder mijn lezers genoeg personen zijn die echt genieten van koken en daar ook uitdagingen inzien. Deze lezers zullen de vruchten meteen gaan inmaken zodat ze over een maand of 2 ook meteen de nog te posten recepten kunnen maken. Zo hebben we allen iets om naar uit te kijken, oh nie dan?

Heb ik al gezegd dat koken soms tijd kost?

Zoete seffa: gestoomde vermicelli met kaneel en amandelen


Er zijn maar een paar gerechten die ik nooit kan laten liggen, al zit ik propvol en al weet ik dat ik er last van ga krijgen. Seffa staat hoog in dat lijstje. Logisch, gestoomde vermicelli met kaneel en poedersuiker. Of nog beter met rozijnen en amandelen. Heerlijk.


Seffa is daarom ook een dessert, als we het hebben over een meergangen diner dan komt de seffa altijd na een hartig vleesgerecht. 
 Helaas serveert men het tegenwoordig niet vaak meer op feesten. Ik pleit voor terugkomst van seffa bij feestbanketten. Als ik weet dat men seffa serveert eet ik liever niet om genoeg plek te hebben voor deze zoete zaligheid.Dat zijn de officiële regels, maar ik kan je vertellen dat het ook heel lekker smaakt als ontbijt (koud!) of als hapje tussendoor. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...